De Ecuadoriaanse Highlands

Ecuador bestaat uit 4 delen: de Galapagos eilanden, de costera (kust), het Amazone gebied en de Highlands. In Bolivië genoten we al van de jungle & pampas en tijdens onze rush door Peru hielden we al even halt aan de kust voor een paar dagen strand. Daarom besloten we de Andes in te trekken en verkenden we Baños, trokken we langs de Quilotoa loop en snoven we de sfeer op in Otavalo tijdens de gekende markt.

Baños
De stad Baños wordt ‘a little peace of heaven’ genoemd. Dit is misschien een beetje overdreven (na ons bezoek aan de Galapagos zijn we wat kritischer geworden), maar het komt in de buurt. De ligging van het stadje is adembenemend: groene bergflanken en een imense vulkaan (die van tijd tot tijd eens de stad doet opschrikken met een uitbarsting).
Na een klim naar de ‘casa de arbol’ (boomhut) werden we beloond met een mooi zicht op de dreigende vulkaan Tungurahua die de voorbije 2 maand rustig was. De lokale verse fruitsapjes (van vruchten waar we nog nooit gehoord hebben) zorgden voor de nodige afkoeling tijdens onze klim. De volgende dag fietsten we in een 1000 meter lange afdaling langs indrukwekkende watervallen naar Rio Negro. Langsheen de route veranderden de bergzichten in een tropische jungle! Na de spektaculaire afdaling stopten we onze fiets in een bus terug richting Baños. Een heerlijke vleesfondue in de ‘Swiss Bistro’ en een relaxerend stoombad in ons hostal gaven ons de nodige energie voor onze vierdaagse trekking langs de Quilotoa loop.

Quilotoa loop
Tijdens onze eerste stop, de lokale markt van Pujili, aanschouwden we bergen bananen, grote lappen vlees die vakkundig werden uit elkaar gehaald terwijl een aantal honden kwijlend stonden toe te kijken, vrouwen die hun zelfgekweekte groenten en fruit zorgvuldig stapelden, vers klaargemaakte maaltijden, … Een drukte van je welste. Vervolgens kregen we een lift van een schoolbus vol met vrouwelijke studentes toerisme (Dries in zijn nopjes natuurlijk) op een uitstap naar het Quilotoa meer. Tijdens onze eerste wandeling (op de krater-rim) konden we dit groen-blauwe vulkaan-meer van alle kanten bewonderen vooraleer een dikke mist het meer verborg tijdens het laatste stukje van onze trek. Gelukkig hield het orientatie-vermogen van Dries ons toen nog op het rechte pad. ’s Avonds maakten we kennis met onze mede-wandelaars tijdens een lekkere en traditionele cena in ons hostal.
De volgende 3 dagen wandelden we van de ene vallei naar de andere langs kleine bergdorpjes. De povere kaart, weinig bewandelde paden en agressieve honden maakten van ‘de loop’ een bewogen tocht. De vriendelijke bewoners, enthousiaste kinderen, gezellige hostals, hartverwarmende dorpstaferelen en prachtige zichten zorgden voor een onvergetelijke ervaring.

Otavalo
Met een bezoek aan de handicrafts markt in Otavalo namen we afscheid van Ecuador. Na een paar laatste reistips van de vriendelijke gastheer in ons laatste hostal, waren we klaar voor onze laatste etappe doorheen Zuid-Amerika: Colombie !

Anekdotes

• De vriendelijkheid en hulpvaardigheid van de Ecuadorianen blijven ons verbazen. De co-chauffeur van onze bus naar Baños zorgde ervoor dat onze spullen nu niet te vinden zijn op de zwarte markt in Quito. Plots werden we door hem van onze plaatsen gehaald (zonder dat wij wisten waarom) en kregen 2 ‘ere plaatsen’ op het bed achter de chauffeur. Nadat hij kordaat 4 vrouwen van de bus gesmeten had, kon hij ons eindelijk uitleggen dat dit dievegges waren die enkel uit waren op ons gerief.
• Tijdens hun vakantie houden de Ecuadorianen niet zo van stappen. Hun favoriete vervoermiddel is de chiva (een aftandse camion omgebouwd met zitjes, muziekinstallatie en kleurrijke geschilderd) en die brengt hen naar alle bezienswaardigheden. Een bezienswaardigheid op zich …
• Men zegt ‘de wereld is klein’ … en ze hebben gelijk: Tijdens onze trek langs de Quilotoa loop ontmoetten we 2 belgen uit Gent (op zich al een belevenis). Tijdens het ontbijt ontdenkten we dat Eline en Filip onze naam al kenden en wel voor een heel bijzondere reden. Zij hadden net na ons de post office bay op de Galapagos bezocht en ons kaartje meegenomen. Zij reizen nog 7 maanden verder, zodat we hen ergens in januari mogen verwachten in de Bommelstraat met ons kaartje. Jaja, ze komen het persoonlijk afgeven. De volgende zin had hen overtuigd: ‘Als je dit kaartje persoonlijk bezorgt, dan staat er zeker een fris drankje klaar’