Bariloche and around
10 maart 2010
Bariloche, gelegen aan laguna Nahuel Huapi (575 km2), is het “zwitserland” van Argentiniê: een sint-bernard op het centrale plein, kaasfondue, de ene chocolatier naast de andere, … Maar de omgeving (het lake district) is ongelooflijk mooi! Wij hebben dit dan ook met de fiets, auto en te voet verkend!
Circuito Chico
Een rustig dagje met de fiets langs het meer Nahuel Huapi; t zou toch vlak moeten zijn? Integendeel: 30 graden, op en af, grindbaantjes, … een stuk lastiger dan verwacht… De vele mooie uitkijkpunten, pitoreske dorpjes en mooie strandjes zorgden echter voor de nodige afwisseling. Met de fiets van Ushuaia naar Alaska zou toch niets voor ons zijn! Maar toch een pluimpje voor Charlotte: Waar alle andere vrouwen moesten afstappen, bleef zij al morrend op de fiets verder trappen.

Ruta de los 7 lagos
De Ruta de los 7 lagos is een van de meest spectaculaire autowegen in Argentiniê. In een renault clio, langsheen deze grotendeels onverharde weg, ontdekten we het ene meer na het andere. Een duikje hier en daar, een zelf gemaakte lomito (broodje met een biefstuk in plaats van een hamburger) op de parilla, het kruisen van de kleinste rivier ter wereld, een picnic op een afgelegen playa, … zalig genieten!De terugweg doorheen het gebergte bleek achteraf nog mooier dan de ruta de los 7 lagos zelf. De ene vallei na de andere met spectaculaire rotsformaties sprak tot onze verbeelding.

Monte Tronador (onze eerste vulkaan)
Na het opzetten van de tent klommen we meteen naar de voet van de vulkaan! De witte gletsjers tussen het zwarte lavagesteente waren echt de moeite! Alleen jammer van de immens vele tabaños (dazen) die ons het leven zuur maakten op weg naar de top. Gelukkig maakte het zicht van boven bij de refugio Otto Meiling alles goed!
De tweede dag beslisten we om het wat rustiger aan te doen en zo veel mogelijk de tabaños te vermijden. Een rustige wandeling naar de Gargante del Diabolo en een zwarte gletsjer gaven ons een paar prachtige zichten. Dries kon zich daarna nog even uitleven ‘off-track’ om nog wat dichter bij de waterval te klauteren terwijl Charlotte naast een kabbelende rivier wat kon genieten van de zon en het zicht.
De tweede dag beslisten we om het wat rustiger aan te doen en zo veel mogelijk de tabaños te vermijden. Een rustige wandeling naar de Gargante del Diabolo en een zwarte gletsjer gaven ons een paar prachtige zichten. Dries kon zich daarna nog even uitleven ‘off-track’ om nog wat dichter bij de waterval te klauteren terwijl Charlotte naast een kabbelende rivier wat kon genieten van de zon en het zicht.
Eten in Bariloche:
– Una panaderia sin pan: De bakker opent om 7 uur, maar om 8 uur is er nog steeds geen brood
– Gratis cena in de jeugdherberg: Balletjes in tomatensaus … nu ja, beter: 1 balletje
– Trucha: Een lokale specialiteit (die vangen ze in die kortste rivier zeker) en zeeeer lekker
– Ons kampeerkost: Altijd super smakelijk (meloen met parmaham, lomitos, 1001 soorten pasta, roereitjes, spiegeleitjes, gekookte eitjes, …)
– Pan assado: Gefrituurd brood … iets speciaals
Vorige
Terremoto - alles OK
Nieuwer
Parque Nacional Peyehue
Dit vind je misschien ook leuk
Torres del Paine
8 februari 2010
Tierra del Fuego
31 januari 2010