Tierra del Fuego

DAG 2
’s Ochtends begonnen we, na een kopje warme chocolademelk en een eitje (dankzij chefe Dries), aan onze zwaarste wandeling: 973 m stijgen naar de hoogste toegankelijke top in het park: Cerro Guanaco. De zware regenval van de voorbije nacht had het pad zeer ontoegankelijk gemaakt: veel modder maakte het pad zeer glad. Op een hoogte van 500 m kwamen we nog twee verdwaalde toeristen tegen die teruggingen omdat de wolken zich opstapelden rond de top. Hadden we die modder doorkruist om gewoon terug te keren? Hupsakee, na ons een weg te banen door een soort moeras van smeltwater, bereikten we de eeuwige sneeuw. Nog even doorbijten. Het wolkendek ging even open en gaf ons een prachtige uitzicht op de besneeuwde bergtoppen, t was dan toch de moeite! De laatste loodjes wogen het zwaarst, maar wind, regen, hagel en smeltende sneeuw hielden ons niet tegen: we haalden de top (dankzij vele aanmoedigingen van Dries)!

DAG 3

Wanneer we de tent openritsten, zagen we een nieuw laagje sneeuw op de omringende flanken. Een regenbui werd afgewisseld door hagel of sneeuw. Het was ijskoud. Maar blijkbaar het favoriete weertje voor de lokale vossen. We hebben er drie gezien (eentje stond gewoon naast mij toen ik naar een andere vos aan het kijken was, toch wel een kippenvel-moment). Geleidelijk aan kwam er een zonnetje tevoorschijn: ideaal voor onze laatste wandeling langsheen het beagle channel. Een lift van drie toffe israeliers bracht ons terug in een warme en gezellige B&B in Ushuaia. Een ‘all you can eat’ parilla was een zalige afsluiter van onze 3-daagse.