Todo Glaciares

¡Hola!

Whaaw, Patagonië is ongelooflijk indrukwekkend: een echte aanrader voor iedereen die van natuur en wandelen/fietsen/klimmen houdt! Ondertussen een tweetal weken geleden hebben we het nationale park Los Glaciares doorkruist.

Met een huurauto (een volkswagen Gol) naar Perito Moreno
Jullie lezen het goed, een volkswagen Gol en geen volkswagen Golf (Charlotte had de neiging om op het formulier te noteren dat de “f” van de auto was gevallen). De huurauto was een fantastische keuze; de ideale plek om te schuilen tegen de regen en op te drogen :-)! We hebben heel wat afgelachen in ons aangedampt Golleke!
Het weer was die dag echt verschrikkelijk: een stevige wind en regen, regen en nog es regen. Gelukkig was er geen mist zodat we toch een goed zicht hadden op Perito Moreno, een gletsjer van ongeveer 100 m hoog! Achteraf kregen we trouwens te horen dat we geluk hadden met het weer. Onder een wolkendek zijn de verschillende schakeringen blauw van het ijs veel duidelijker waar te nemen dan onder een stralende zon (en zo kan je alles positief bekijken :-)).
We hadden ook het geluk om het afbrokkelen van een ijsblok te filmen (to be released on YouTube soon)!

3-daagse nabij de pieken cerro Torre en Fitz Roy (2e en 3e moeilijkst te beklimmen toppen ter wereld)
Vanuit het afgelegen Argentijnse dorpje El Chalten, trokken we op valentijn 3-daagse! Op het gemak 3 dagjes kamperen terwijl we het ene na het andere meer ontdekten en prachtige zichten kregen op Fitz Roy, Cerro Torre en alle andere omliggende bergen.
De close-up zichten van die toppen waren adembenemend. Om even weg te dromen van hoe het moet zijn om daar boven te staan …

Ice-trekking op Glaciar Central
De volgende dag stonden we vroeg op om heel dicht bij een gletsjer te komen. Onder begeleiding van 2 lokale gidsen en met 7 andere avonturiers wandelden we terug richting Cerro Torre.
Na een stevige wandeling kregen we onze harnassen en crampons en stapten we naar onze eerste uitdaging. Er lag een rivier op onze weg en er was niet meer dan een touw om over te steken … Een grote inspanning voor Charlotte haar armspieren. Daarna was het nog even klauteren terwijl we als maar dichter bij de gletsjer kwamen. En toen was het zo ver: we mochten onze crampons aantrekken om op het ijs rond te wandelen. Speciale ervaring en een prachtig zicht!
Na een stevige boterham was het tijd om aan de laatste etappe van ons avontuur te beginnen. De gidsen kozen een steile ijswand, bevestigden de touwen en gaven de laatste raad. En dan was het aan ons: Een aantal meter recht omhoog klauteren terwijl je de ijsbijl en crampons zo hard mogelijk in het ijs probeert te rammen. Echt cool!
‘s Avonds genoten we van een artinsanaal gebrouwen biertje in de cervezeria, vergaten we onze spierpijn van 11 uur wandelen en droomden we nog even na van het ijsklimmen, de gletsjer en die avontuurlijke oversteek van de rivier …